Maimbau Tuyul

Malam ko garin sadang ka lua kampuang, jadi anak-anak nan alah bakumpua disurau dak jadi mangaji doh. Sabagian ado nan babaliak pulang, tapi sabagian ado nan masih tetap disurau untuak sekedar bamain-main. Tapi pado marangak si To’o mambuek sabuah permainan. Permainan ko iyo agak babau mistik jo saketek, maklumlah si To’o ko acok mancilok-cilok danga katiko kakaknyo ‘baguru’.

“Oi..Yuang ang nio mancaliak tuyul dak?”, kecek si To’o ka si Buyuang nan sadang duduak tamanuang.

“Dak doh, den takuik!”

“Iko beda tuyul nyo Yuang! Indak jaek gai doh, indak lo manggigik doh!”

“Kalau indak kecek den tu, yo indak!”

“Danga lah dek ang Yuang. Tuyul den ko bisa disuruah baa nio nyo awak. Contoh wak taragak mancaliak padusi nan wak suko, mako nan tibo beko tuyul barupo padusi nan wak mintak tadi. Ciek lai dek ang, tuyul ko dak babaju doh, dak lasuah dek ang tu!”, bujuak si To’o supayo si Buyuang barubah pangana.

“Pokoknyo indak. Den dak nio sato-sato pakaro jihin ko doh. Kecek Buya siriak wak beko!”, si Buyuang mulai mambela diri, padohal nyo sangaik takuik pakaro hantu ka hantu ko mah.

Mandanga tuyul bisa dimintak saroman padusi apolai batalanjang, tagak antene si Bigau.

“Aden jo lah nan mancaliak tuyul tu To’o!”, mulai muko mesum si Bigau kalua.

“Sabananyo lah ang ko Gau. Lai dak takuik mode si Buyuang lo ang ko?”, kecek si To’o mamastian.

“Apolo ka den takuik an, tuyul ko mancogok saruman padusi rancak mah, apolai kecek ang tadi bisa lo dimintak bantuak padusi nan sasuai jo salero awak!”

“Tu iyo ang tu Gau!”, si To’o mulai basamangaik sambia mangaluaan sasuatu dari dalam buntianyo.

“Ndeeeeh, dak saba den nio mancaliak si Upiak nan …!”

“Wuiiih, utak ang lah kumuah jo sakali mah Gau!”, sasek si Buyuang sambia mamotong kecek si Bigau.

“Sakuati den lah Yuang. Ang kan dak amuah tadi doh mah!”, baleh si Bigau.

“Alah…alah. Antok lah kalian lai, dangaan saraik-saraiknyo dih!”

Si Bigau langsuang tadiam tapi serius mandanga arahan si To’o. Nan si Buyuang nyo tabeh lari ka biliak garin dek takuiknyo, tapi raso penasaran ko masih ado. Dibaliak dindiang biliak garin nan tabuek dari tadia tu, si Buyuang maintip karajo si To’o jo si Bigau.

“Danga elok-elok yo Gau! Aturannyo mode ko mah a. Partamo kito mambaco alfatihah samo-samo. Sudah tu aia nan lah den tawa an ko, ang sauak sangenek, tu basuah an ka muko ang sambia piciang mato mambayangan padusi nan nio ang caliak. Katiko den mambaco mantranyo, ang aminan sambia mausok an aia ko ka muko ang. Katiko lah salasai, beko tuyul tu tibo dak lamo gai tu doh. Tapi biasonyo inyo mintak saraik mah Gau. Lai talok dek ang manuruik an saraiknyo?”

“Apo saraiknyo tu To’o?”

“Dak sarik gai doh, biasonyo tuyul ko mintak  balian kacang. Tapi nyo nio makan kacang ko samo samo jo waang. Istilahnyo sapiriang baduo. Baa lai talok gak ti?”

“Oooo, kalau itu saraiknyo, talok dek den mah!”

Iyolah dimulai ritual maimbau tuyul ko dek si To’o. Si Bigau maikuik i sado aturan nan alah di jalehan ka inyo cako. Katiko lah salasai mambaco mantra, si To’o manyuruah si Bigau mambukak matonyo nan tapiciang salamo mambaco mantra tadi.

“Apo nan taraso dek ang Gau?”, tanyo si To’o.

“Dak ado apo-apo doh. Dingin jo taraso dek den aia nan den basuahan ko nyoh!”

“Sabanta ko den mandapek bisiak an dari tuyul nan katibo ko. Inyo lai namuah mancogok barupo padusi nan ang mintak tu, tapi saraik nan diagiahannyo tu, waang disuruah mambali kacang ka lapau. Wakatu ang bali kacang tu, apo nan ditanyoan urang dak buliah ang jawek doh. Hantok sajo. Ang hanyo buliah mangecek untuak mambali kacang sajo. Kacang tu dak lo buliah ang ago doh lah! Di lapau tu makan agak tigo buah kacang yo. Baru ang baliak ka siko, lai paham ang tu!”

“Lai. Tu kalau lah makan kacang tu, lai tibo tuyul tu tu To’o?”

“Alun lai. Kulik kacang tu jan ang buang, baok kamari laik. Kulik kacang nan partamo ang bukak tu nan ka dimakan tuyul ko. Kalau lai lamak dek nyo bakek ang tu, baru tuyul ko barubah bantuak manjadi padusi! Nah kini pai lah ang ka lapau mambali kacang, tapi ingek apo nan ditanyo urang jan ang jawek!”

“Iyo lah. Den pai lai!”, mulai tagak si Bigau bagageh pai mambali kacang ka lapau.

Katiko si Bigau bangkik dari duduaknyo, takajuik gadang si Buyuang nan mancibuak dari tadi. Dak tantu apo nan ka disabuiknyo doh. Pado ketahuan dipaciknyo muncuang nyo arek-arek jo kaduo tangannyo, tapi ado juo kalua suaro balasuih sangenek dari muluiknyo tu.

Katiko si Bigau mambali kacang di lapau, urang batanyo sabalik sambia galak mangikiak-ngikiak mancaliak si Bigau ko.

“Dek a ang ko Gau. Lah damam panek lo ang ko!”

Sasuai jo parintah si To’o, si Bigau indak manjawek ciek juo tanyo urang nan ado di lapau tu. Lah eboh urang salapauan nyo, nan si Bigau tetap jo keyakinannyo. Sasudah mamakan tigo buah kacang di lapau, babaliak lah nyo ka surau. Sabalun masuak dalam surau, takileh salayang bayangan di baliak kaco nako surau tu. Baranti si Bigau sabanta sambia mamikia.

“Raso-raso ado nan salah!”, gumam si Bigau dalam hati.

Tapi dak diacuahan nyo bana bayangan tadi doh. Si Bigau ko taruih jo bajalan mancari si To’o.

“Oi To’o, kama ang. Iko lah den baok kacang sasuai jo parintah ang tadi ha!”

Batang hiduang si To’o lah dak ado nampak di surau ko lai. Dek lah lamo basorak, si To’o dak juo mancogok doh, mulai tabik takuik di dalam hati si Bigau ko. Dek lah pasai mancari si To’o ko, takileh lo bayangan aneh di baliak kaco nako liak. Nan sakali ko, dibagak an nyo pai mandakek ka kaco nako ko dek si Bigau. Katiko sampai di dakek kaco nako ko, tagalenjek gadang si Bigau ko.

“Waba kata’un waang To’o. Ang kicuah den yo!”, langsuang tabik suga si Bigau ka si To’o ko.

Dicaliaknyo aia nan batawa dalam tenong tadi elok-elok. Ado nan gak ganjia nampak deknyo. Dibaoknyo bana tenong ko ka dakek lampu nan labiah tarang, kironyo aia nan batawa ko indah aia janiah doh tapi aia bawarna. Di sauaknyo aia tu lambek-lambek,

“Kalera aia bawantek kironyo! Den bunuah ang To’o!”, lah mulai ka ubun-ubun paneh hati si Bigau ko.

Si Buyuang nan dari tadi mamparatian dari dalam biliak garin, lah payah manahan galak. Sampai-sampai tapanca aia kajamban dalam sarawanyo dek manahan galak.

3 Comments

  1. hahahaha, galak2 taguliang2 wak mambaconyo da….. ko lai indak carito uda sangkek ngenek ko…

  2. Dulu ambo pernah mamin takah iko tapi pakai talenang……lah itam muko sadoe……eheheh
    (galak surang denai mambacoe,takana sangkek mangaji di surau limau manih)

  3. wkwkwkwk…..iyo tapanca lo kajamban ambo mambaco curito ajo ko ha…..
    taruih jo cunop….buek curito nan lain dih….hahahahaha…..


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s