Ramuan Kopi si Andi

Kutiko si Andi jo si Badu sadang asik mamanciang di tapi banda muaro, tibo-tibo ado sasosok urang nan manjadi paratian si Andi.

“Oi, Du. Lai nampak dek ang urang nan maonggak-onggak di subarang tu ha?”, tanyo si Andi ka si Badu nan sadang asik mamasak umpan di kaia nyo.

“Nan ma ko?”

“Itu ha, nan pakai baju kaus balang-balang tu! raso-raso kenal den samo urang tu!”

Mancaliak urang nan di mukasuik si Andi tu, tadiam si Badu sasaaiak.

“Baa kok tamanuang ang mancaliak urang tu Du?”, tanyo si Andi penasaran

“Itu kan si Atai tu Ndi. Manganyo kamari tu yo? Wak turuik nyo lah Ndi!”

“Pek lah!”

Iyo lah diturik si Atai dek si Badu jo si Andi ka subarang batang aia di muaro tu. si Atai ko bantuak urang nan banyak pangana, sahinggonyo dak tau nyo ado si Badu nan manyasek nyo doh.

“Oi, Tai manga ang kamari!”

Tagalenjek gadang si Atai mancaliak si Badu jo si Andi tibo-tibo lah ado dihadokannnyo.

“Eh, waang Du! A..a..anu mah. Anu, dak ado manga-manga gai doh!”, tagagok-gaok si Atai manjawek tanyo si Badu.

Si Atai bausaho mahandok an baban nan ado dalam pangananyo nan mambakeh ka rawuik wajahnyo.

“Kok dak ado apo-apo, baa kok bantuak urang binguang tu ang bajalan tadi tu! Sahinggonyo dak tau bagai ang kami tibo doh!”, si Badu mulai curiga.

Dak dapek si Atai manjawek tanyo si Badu tu doh.

“Dak itu doh Tai, katempak den wak maota lamak lah, sekalian lah taragak lo den samo ang mah. Lah lamo bana rasonyo wak dak basarobok!”, si Andi mulai maaliahan bahan carito supayo dak maraso kanai intimidasi bananyo dek si Badu.

Sasampai di kadai si Andi, iyolah maota lamak urang batigo tu. si Andi manyerpis tamunyo ko jo kopi itam sarato tahu sumedang. Dak lamo sasudah minum kopi tu, tibo-tibo si Atai mancaracau bantuak urang sakarek gilo.

“Mulai bakarajo barang ko, wak tes lu Du!”, kecek si Andi ka si Badu.

“Apo nan ang agiah paja ko Ndi?”, si Badu heran lo mancaliak perubahan nan tibo-tibo tahadok parangai si Atai ko.

“Tanang se lah ang, iko demi waang jo ko mah!”, baleh si Andi manyanangan ati si Badu.

“Oi, Tai. Bara limo tambah limo?”, tanyo si Andi mauji si Atai apokah batua-batua ramuan nan dimasuak an nyo ka kopi tadi lai bakarajo atau indak.

“Tujuah!”, jawek si Atai.

“Salah ang tu mah, sapuluah jaweknyo!”, pinteh si Badu.

“Sapuluah lo kecek ang, sadang tujuah jo lah salah, apolai sapuluah. Hahahahaha!”, langsuang galak mangikiak si Atai ko.

“Lah mulai bakarajo ramuan den mah Du. Kini ko ang tanyo lah nyo sajadinyo pakaro waang, inyo jo bini ang. Apo nan taraso ang tanyo sajo lah. Di bukak annyo sadonyo tu mah!”

“Baa lo nyo kabacarito batua dang Ndi, sadang baretong se dak luruih paja ko lai doh!”

“Tanang se lah ang, kalau disuruah baretong yo salah-salah urang dek pangaruah ramuan ko mah. Tapi kalau ang suruah nyo bacarito, disabuiknyo sajaleh-jalehnyo tu mah. Dak ka putuih-putuih gai nyo bacarito sampai pangaruah ubek ko abih doh. Co itu lo kuaiknyo ramuan den ko!”

“Yolah kok iyo mode itu lo!”

Dimulai lah batanyo dek si Badu ka si Atai nan sadang dalam pangaruah ramuan si Andi.

“Oi, Tai baa dek ang ampai bini den?”

“Wkwkwkwk… dak ado den mahampainyo doh.. inyo tu nan nio mah….!”

Mulai lah bacarito panjang si Atai pakaro perselingkuhan nyo jo bini kawan nyo ko. Dari hal nan ketek-ketek disabuiknyo sadonyo sampai emosinyo si Badu mandanganyo. Si andi tetap manyabaan si Badu supayo hanyo mandangan carito sajo tanpa manyakiti si Atai ko. lah lewaik lo tangah malam, masih juo si Atai bacarito dak panek-paneknyo. Samantaro si Andi jo si Badu dak tahan mandanga carito nan labiah acok diulang-ulangnyo.

“Panek den mandanga nyo mah Ndi, ancak den lalok lai!”

“Iyolah, den lah mangantuak lo. Nan jaleh waang kini lah pueh kan mandanga carito paja ko. kan nampak dek ang mah, sadonyo dicaritoannyo ka waang tanpa ado nan disuruak-suruak an. Kini ko tagantuang dek waang lai, ka ang pangaan paja ko!”

“Walaupun hati den paneh mandanga carito nyo tadi tu, tapi kini ko ibo lo den mancaliaknyo mah Ndi. Lah peak bantuak urang gilo nampak di den. Apo nan ang agiah tadi tu?”

“Den masuak an buah kacubuang nan alah batumbuak ka dalam kopinyo!”

“Sampai bilo pangaruah ubek tu abih tu Ndi?”

“Tadi tu agak tabanyak den agiah mah! Mungkin agak duo hari ko alun hilang pangaruah nyo lai tu doh!”

“Tu salamo nyo peak ko, wak pangaan ancak si Atai ko Ndi?”, mulai cameh si Badu ko.

“Aman tu, den ambekan taksi sabanta lu dih. Wak suruah se sopir taksi maantaan kakampuang, bia den mambayia ongkos nyo ko!”

“Baa lo kok ang opor ka kampuang paja ko liak? Urusan den samo inyo alun salasai lai!”, si Badu dak satuju jo ide si Andi ko doh.

“Ancak wak pulangan nyo salagi dalam kondisi mabuak ko. kalau lah sadarnyo beko bakuhampeh waang baduo ko. Kalau untuak manyalasaian pakaro ko, bisuak sajo lah ang salasaian jo niniak mamak di kampung, jan cameh lo ang iko ado barang buktinyo. Sado caritonyo tadi lai den rekam. Ko ha pacik lah dek ang rekamannyo ko!”

Tahantok si Badu mandanga panjalasan nan diuraian si Andi ka inyo. Walau indak ado maanguak, tapi akhianyo lai satuju nyo mamulangan si Atai jo taksi ka kampuang kasudahannyo.

 

Leave a comment

No comments yet.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s