WC Duduak

Perusahaan tampek si Andi karajo baulang tahun hari ko. Untuak marayoan ulang tahun tu, perusahaan maundang sado pegawai untuak hadir mameriahan pesta di sabuah hotel babintang limo. Acaranyo mulai jam lapan beko malam. Masiang-masiang pagawai di buliahan mambaok pasangan jo keluarga. Si Andi nan alun babini mambaok si Badu sabagai pasangannyo, sekalian buliah tau lo si Badu ko baa lo rasonyo masuak hotel babintang limo tu.

Dak tangguang sanang hati si Badu dek di ajak si Andi ko doh, karano saumua iduik yo alun pernah nyo masuak ka dalam hotel nan babintang limo ko lai.

“Lai dak baa den pai ko Ndi?”, kecek si Badu nan masih ragu-ragu jo baru.

“Tu a salahnyo. Bilo lo ang masuak hotel babintang limo lai. Di dalamnyo ado makanan nan aneh-aneh mah, bisa ang cubo sapuehnyo tu mah!”

Salapeh sumbayang isya barangkeklah si Andi jo si Badu mamanuahi undangan perusahaan ko. Sasampai ditampek nan di tuju, langsuang mereka baduo ko maisi buku tamu. Si Badu nan sakali ko baru masuak hotel mewah, tamanuang-manuang mancaliak pamandangan nan dicaliak nyo ko. Acara ulang tahun perusahaan ruponyo alah dimulai babarapo minik nan lalu. Sambia manikmati acara nan disusun dek perusahaan, sado undangan diserpis jo makanan nan lamak-lamak.

“Apo makanannyo ko Ndi?” tanyo si Badu ka si Andi.

“Cubo sajo lah, iko makanan maha ko mah!” jawek si Andi singkek.

“Lai dak baa-baa wak deknyo ko?”

“Dak mungkin lo hotel samewah ko, maagiah tamunyo makanan nan babahayo doh Du!”, jawek si Andi mayakinan kawan nyo ko.

Iyo lah dicubonyo sado makanan nan talatak dek kawan baduo ko. Hampia sado hidangan dicubo dek si Badu. Dek banyak bana makan, tapaso lah nyo barangah di sofa nan talatak di suduik ruangan.

“Baa Du? Alah se tu?”, pinteh si Andi.

“Dak talok dek den lai doh Ndi. Lah sasak angok den dek nyo ha!”

“Minumannyo alun wak cubo sado nyo lai doh Du!”

“Alah tu. Ambiak angok den lu!”

Dak lamo sudah tu, dielonyo tangan si Andi dek si Badu ko.

“Dima latak WC disiko Ndi? Mulai baulah paruik den. Iko panyakik lamo den ko mah, asa mancubo makanan baru paruik ko langsuang baulah!” tanyo si Badu ka kawannyo ko.

“Ado nampak dek ang tulisan TOILET tu dak! Ang turuik an sajo jalan tu, beko basobok jo tu mah!”

Pai lah si Badu tasasak manuju panunjuak arah ka toliet tu. Sabanta sajo nyo ka WC lah babaliak si Badu ko liak.

“Lai capek nyo mah Du!”, kecek si Andi

“Apo nan capek de ang ko Ndi. Kamari lah ang, paniang den mancaliak WC nyo tu ha!”

Di elonyo tangan si Andi dek si Badu sambia agak saparo balari babaliak ka WC tu liak.

“Caliak dek ang tu ha, tinggi bana WC nyo! Baa lo caro den maronggoh tu?”

“Eeee ya yai, yo. Iko nan namonyo WC duduak tu kawan. Sanang lah duduak pado mancangkuang lai kawan, dak bakunang-kunang incek mato salapeh mambom doh!”

Mandanga panjalasan si Andi, iyolah mulai mangarati si Badu jo WC nan baru basarobok sakali ko dek nyo baru. Nyo baelah duduak bamanuang malapehan sado nan sasak ko. Lah salamo a nyo duduak bamanuang, namun nan ‘urang bagak’ ko alun jo amuah kalua lai. Paruik nyo tambah mamilin-milin, tapi urang bagak ko alun jo namuah kalua lai. Mulai panik si Badu ko baa lah caro nan rancak. Lah payah mahajan dak jo namuah kalua doh. Sadang bausaho mahajan tu, tabik pangana dek nyo untuak maronggoh. Nyo panjek lah WC duduak ko, di baenyo maronggoh di ateh WC tu. iyo dak lamo bakapopohan kalua urang bagak tu. Baru sanang kiro-kiro si Badu dek nyo.

Sasudah malapehan sado nan sasak, mulai tanang aia muko si Badu liak. Pangana ka cebok lai ko, tapi ado nan ganjia ciek. Lah payah si Badu mancari ka sakuliliang ruangan dak ado nampak aia dek nyo doh. Dalam hatinyo bakato, “baa lo caro cebok dak ado aia ko ko!”. Tibo lo panik liak, ma lo kamungkin kalua WC dak cebok. Lamo juo jadinyo si Badu takuruang dak manga dalam WC ko. dak lamo sudah tu, tadanga ado nan manokok pintu.

“Alun jo sudah ang lai Du!”, kecek si Andi dari lua.

“Ondeh, untuang ang tibo Ndi. Baa caro cebok den ko? aia dak ado doh! Tu nan taonggok ko jo a ka disiram ko?”

“Ado tombol di lakang tampek duduak ang tu mah. Takan tombol tu, tasiram sadonyo tu. Untuak cebok ang pakai tisu nan talatak disampiang ang duduak tu! capek snek den tunggu di lua, acara puncak ka mulai lai”

Nyo cubo lah cebok pakai tisu tu dek si Badu. Tu nan taonggok ko lah disiram nyo lo sasuai patunjuak dari si Andi. Lah sudah lakek sarawa, ka kalua WC lai, ado nan agak ganjia taraso dek si Badu ko. Agak gali-gali ikuanyo ko rasonyo. Nyo bukak lah sarawa tu baliak, raso-raso dak barasiah cebok tadi, tapi lai dak ado tingga bakehnyo doh. Dilakekan lah baliak sarawa ko, tapi taraso juo gali-gali mode tadi liak. Untuang sakali ko dak ilang pangana si Badu lai doh. Sasudah cebok barasiah, barulah sanang agak-agak si Badu ko.

“Baa dek lamo bana ang cebok Du?, tanyo si Andi.

“Dak pandai den cebok pakai tisu tu doh Ndi!”

“Tu dak cebok ang kini tu doh!”, agak manjauah si Andi dari si Badu.

“Lai lah, masak lo indak cebok den!” baleh si Badu jo muko nan maraso manang.

“Tapi kecek ang, ang dak pandai cebok jo tisu doh! Tu baa caro ang cebok?”

“Ado-ado jo caro urang maandok an aia dak Ndi. Nyo suruak an lo dibalakang tampek maronggoh tu. Padohal dak ka habihan gai dek urang tu doh!”

“Kama arah carito ang ko Du? Lai cebok ang cako?” nyo ulang dek si Andi tanyo nyo tadi liak.

“Aia nan disuruak an tu nan den pakai liak. Wakatu tombol tu ditakan kan manggapopoh aia kalua tu, capek-capek den sauak sabalun nyo habih!”

Geleang-geleang kapalo si Andi mancaliak parangai kawan nyo ko.

Leave a comment

No comments yet.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s