Mandukuang Jawi

Yobana takajuik si Buyuang manarimo kenyataan bahaso apaknyo indak si Badu doh. Iyo juo kecek rang tuo-tuo dulu, sapandai-pandai manyimpan bangkai akhianyo tabaun juo. Nan labiah dak bisa ditarimo si Buyuang ko adolah si Atai ruponyo. Inyo alun bisa manarimo si Atai ko apaknyo doh. Sajak si Atai pai larek ka tanah Jao, sajak itu pulo si Buyuang jadi anak pamanuang. Kok disuruah manga-manga gai, labiah acok bamanuang pado karajo. Kok mangaji, mangubalo jawi, manyabik rumpuik dan sado-sadonyo lah. Acok bamanuang.
Sakali wakatu tibo lah guru mangajinyo manyasek,
“Dak elok acok bamanuang tu doh Yuang! Jadi urang andia ang beko!”
“Eh, Buya. Dak ado den bamanuang doh Buya!”, si Buyuang mambela dirinyo.
“Jan didutoi juo Buya lai. Lah lambek Buya maaja ang ko mah Yuang!”
Tadiam si Buyuang dak dapek jawek. Nyatonyo memang takah nan disasek dek gurunyo ko.
“Alah tu Yuang, waang ka gadang. Maso depan ang panjang lai. Dak elok iduik dibaok bamanuang, indak tarang jalan ka muko beko! Buya tau waang tarumuak, tapi sadonyo ado batehnyo. Jan dipaturuikan bana, basetan kapalo ang tu beko!”
“Iyo Buya!”, pendek se dijawek dek si Buyuang ko.
“Nyo mode ko mah dek ang Yuang, ketek taraja-raja, gadang tabao-bao, tuo tarubah tido!”
“A mukasuiknyo tu Buya!”, mulai agak basumangek si Buyuang ko sangenek.
“Kalau ang biasoan sajak dari ketek ko suko bamanuang, isuak kalau lah gadang tabao-bao parangai tu taruih. Kutiko lah tuo dak bisa marubahnyo lai. Baitu pulo sabaliaknyo jikok dari ketek ko waang rajin, isuak lah gadang tabaok juo rajin ko. Dan kutiko lah tuo lah mandarah dagiang rajin ko lai. Lai paham waang sampai disinan?”
“Lai Buya!”, yo lai gak tagak mantagi si Buyuang ko nampak e.
“Yolah, Buya ka balai ciek dulu. Ingek pasan Buya tadi!”, pai lah Garin ko maninggaan si Buyuang ko.
Iyo di inok manuangan dek si Buyuang kecek gurunyo tadi. Batua juo kecek Buya tu, “dak ado gunonyo den sasali nasib diri ko. Lah takah tu lo jalan nyo, manga dibaok bamanuang, dak ka barubah gai apak den dek bamanuang ko doh”, keceknyo dalam hati.
Sajak dinasehati gurunyo tu, iyo lai labiah basumangek si Buyuang ko sangenek. Apolai kini ditambah lo jawinyo baranak ketek, batambah sanang hatinyo. Yobana rancak anak jawi nyo tu. Dek kagadangan hati, nyo dukuang lah anak jawi tu. Sadang mandukuang anak jawi tu, takana pasan gurunyo tempo hari. Sajak tu nyo dukuang anak jawi tu taruih, duo kali sahari, pagi jo patang.
Indak disingajo, taparatian lah dek si Bigau parangai kawan nyo ko.
“Lah saminggu ko den caliak ang mandukuang anak jawi taruih mah Yuang!”
“Iyo, iko pasan Buya mah!”, jawek si Buyuang singkek.
“Pasan baa mukasuik ang ko Yuang?”, binguang si Bigau mandanga jawek kawannyo ko.
“Tanyoan lah ka Buya kok dak picayo ang!”
Jo binguangnyo bajalan lah si Bigau mancari guru mangaji nyo tu.
“Buya… Buya.. Buya.. Si Buyuang lah gilo! Apo nan Buya ajaan ka inyo?”, sasak angok si Bigau ko maimbau gurunyo tu.
“Gilo baa kecek ang ko Gau! Jaleh-jaleh mangecek tu. Tanang dulu, ambiak angok baru mangecek!”, nasihaik Garin ka muriknyo ko.
“Iyo lah gilo. Lah mandukuang anak jawi se karajo si Buyuang tu den paratian. Pagi jo patang hari, alah saminggu ko gak ti!”
Tadiam Garin ko mandanga panjalasan si Bigau. Jan-jan dak talok dek si Buyuang mamikua baban hiduiknyo.
“Pek lah kito caliak si Buyuang tu!”, bagageh Garin mairikan tangan si Bigau mancigok si Buyuang.
Iyo badapek dek Garin ko si Buyuang sadang mandukuang anak jawi.
“Manga ang ko Yuang?” sasek gurunyo ko.
“Tapi Buya nan maajaan ka den mah!”, baleh si Buyuang.
“Dak ado Buya manyuruah ang mandukuang anak jawi doh!”, agak manggarinyik kaniang Garin ko.
“Patang tu kecek Buya, ketek taraja-raja, gadang tabao-bao, tuo tarubah tido. Iko mah den cuboan!”
“Waang ado-ado jo karajo ang tu. A lo hubungan pituah tu jo mandukuang jawi. Bantuak urang gilo ang kecek si kawan ang ko a!”, nyo tunjuak si Bigau dek Garin.
“Cubo lah Buya pikia, sajak ketek ko den dukuang anak jawi duo kali sahari. Kalau den karajoan iko taruih, sampai gadang jawi ko tadukuang dek den taruih ko Buya. Kalau langsuang jawi gadang nan den dukuang, dak talok gai dek den tu doh!”
“Buyuang…. Buyuang..!”, manapuak kaniang Garin tu dibueknyo.

Leave a comment

No comments yet.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s