Supiak Banun (bagian 3)

Sambia basiua-siua lambok Yuang Kalek, malangkah pulang sakola. Biasoe Yuang Kalek ko sabalun pulang, singgah ka pasa mambaco komik langganan e di kadai Pak Botak Vase 7 Pasa Raya Padang. Tapi sakali ko dak singgah gai e doh. Langsuang pulang, tibo dumah ganti baju taruih kasawah sambia manta makan siang abak e. Yo agak babeda sakali ko. Aia muko e sabana janiah, dak tabayang gai susah PR nan harus dikarajoaan e doh. Sasuai lo jo suasana hatie, cuaca hari ko iyo janiah lo. Indak talampau angek, indak pulo galok. Sadang elok lah kikiro. Lah salamo a nyo duduak di dangau tu, tadanga ado suaro urang nan maimbau e.
“Lek, Kalek…”, tadanga suaro nan makin lamo makin mandakek.
“Yo, den di dangau..”, dak mancaliak gai Yuang Kalek ko dari ma arah suaro tu doh.
“Ooo, disiko ang Lek. Iko ado surek cinta dari sakola”, kecek si Atai sambia maagiah amplop putih nan masih alun babukak. Raso ka jatuah jantuang Yuang Kalek mandanga surek cinta ko. Langsuang tabayang muko si Rambai nan kamek tu. Mukonyo nan janiah tasanyun ka arah Yuang Kalek dak putuih-putuih.
“Wooi.. ambiaklah surek ko ha”, dikajuikan e dek si Atai Yuang Kalek ko.
“Eh, iyo. Mokasi Tai. Dari sia tu?”, buncah lamunan Yuang Kalek jadie.
“Lah den kecek an dari sakola, batanyo juo baru!”
“Iyo tau den dari sakola, tapi urang e sia?”, gak tinggi suaro Yuang Kalek sakali ko.
“Guru BP maagiahan ka den tadi. Ang bukak lah tantu dari sia e tu mah!”, sambia balalu si Atai maninggaan Yuang Kalek ko. Mandanga dari guru BP ko, yo takajuik sangaiknyo. Dipacik an e capek tangan si Atai supayo jan pai.
“Tunggu lu Tai. Jan ang sabuik lo ka gaek den dak”, lah tabayang di kapalo e masalah katibo.
“Indak. Den pulang lu, rumah den jauah. Iko dek gara-gara maanta surek untuak waang, baputa lo den jadie”, mulai si Atai marepet.
“Duduak lah siko dulu, den baok nasi dari rumah tadi. Makan gai lah ang disiko lu, ado goreang jariang”. Tadiam si Atai mandanga goreang jariang ko. Langsuang turun spaning e, nyo ansua lo baselo di dangau tu jadie.
“Ko amuah ko Lek”, pinteh si Atai sambia mamareso isi rantang Yuang Kalek.
“Jan ang abihan lo. Itu baka untuak makan siang abak den gai tu mah”
“Yo. Waden bara paralu dek den lo nan den ambiak nyoh”, lah disanduak e jo nasi dek si Atai ko.
“Op..op..op, jan ang kacau lo. Aden jo abak den lun makan lai”. Dak dijawek e gai dek si Atai ko doh, muncuang e lah panuah dek nasi.
Sambia mancaliak si Atai makan, dibukak lah surek ko dek Yuang Kalek. Yobana tagalenjeknyo mambaco surek tu. Dak salah firasat e doh. Dapek jatah juo rang gaek e arisan bulanan di ruang BP sakola. Gaek Yuang Kalek disuruah datang kasakola untuak maagiah tau bahaso dalam minggu patang ado 3 hari Yuang Kalek ko cabut. Sudah jam istirahat tu dak masuak-masuak jo Yuang Kalek ko malakik urang pulang. Timbua raso cameh. Bapikia baa supayo surek ko dak sampai katangan gaek e.
“A isi surek tu Lek? Cameh na muko ang nampak dek den!”, sasek si Atai nan muluiknyo masih panuah dek nasi.
“Tabedo… tabedo den”, langsuang manarawang pangana Yuang Kalek ko.
“Baa kok tabedo?”
“Gaek den kanai imbau dek guru BP. Ketahuan den cabut patang ko”. Langsuang tahanti suok si Atai. Disudahan e capek makan e.
“Tu kan batua tu. A lo nan ang camehan. Tangan mancincang bahu mamikua mah”.
“Iyo, tau den. Tapi dak tabayang dek den risau gaek den ko doh a. Gaek den ko lah yobana sanang bana ati e, anak e sakola disakola favorit. Lah sabalik rang kampuang diotaan e anak e santiang. Lulus disakola tanamo. Ang kan tau, masuak sakola wak tu payah mah. Waden lulus murni dak batolong-tolongan gai doh. Antah kok waang indak?”
“Mande ang Lek, ikuik den penataran mah dek ang”
“Eh, lai lulus murni lo ang yo. Sangko den kok indak tu, dek karano ang kelas 1.10. takana dek den, awak dulu penataran lapan kelas nyoh!”
“Kini den nan kelas 1.10 nyoh Lek. Dulu kutiko penataran den kelas 1.1. Sudah tu kan awak dipacah sadoe liak mah. Dak takana dek ang lai?”
“O yo ndak!”, sudah tu tadiam lo Yuang Kalek ko liak. Pangana e babaliak ka surek cinta ko.
“Baa kok lah hantok se ang lai Lek?”
“Den sadang mamikia baa caroe supayo rang gaek den dak tibo ka sakola!”
Kaduo sahabat tu tadiam untuak samantaro. Nampak dirauik wajah kaduo e sadang bapikia kareh.
“Haaaaa, den tau”, basorak Yuang Kalek ko.
“Kalera ang mah, takajuik den!”
“Mode ko Tai a. Tapi iko, yo mambana den sabalunnyo ka waang ko ha!”
“A tu?”, mulai penasaran si Atai.
“Tapi jan berang ang dak!”
“Asa jan ang aniayo jolah den, waden dak ka berang gai doh!”, baleh si Atai.
“Yo, jan berang ang dak?”
“Ang sabuik lah lu. Baa lo den janjian berang atau indak e. Pangana ang se lun ang sabuik lai!”
“Mode ko Tai. Waden yo dak takao mancaliak an surek ko ka gaek den doh!”
“Tu”, pinteh si Atai sambia mamelokan selo e.
“Den pinjam gaek ang baa nyoh?”, sambia agak mamohon nampak di aia muko Yuang Kalek.
“Apo kecek ang, maminjam gaek den! Dak Doh. Eboh lo gaek den ko. Waden lo nan ka kanai berang kasudahan e ko tu. Dak doh!”
“Tolong lah den Tai. Coitu bana ang bakawan mah!”, mulai gak mahibo kalua suaro Yuang Kalek ko.
“Gaek ang jo baok a salah e. Buliah tau lo abak jo amak ang tu baa sabana e parangai ang disakola!”
“Mande ang Lek. Kan lah den sabuik ka waang tadi mah. Kecewa barek gaek den beko!”
“Ancak kecewa kini pado kecewa kudian Lek”, lah jadi guru lo si Atai manasehati Yuang Kalek jadi e. Tadiam Yuang Kalek mandanga kato si Atai sabanta ko. Nyo caliak dalam-dalam mato kawan e tu. Dak ciek juo kalua suaro lai. Nyo pana lakek-lakek, sampai tabik cameh si Atai dek e.
“Mode tu ang bakawan jo den Tai!”, tegas kalua suaru Yuang Kalek jadie.
“Aaaa anu mah Lek!”
“Anu a dek ang ko!”
“Kok ang salang gaek den, tantu posisi den kasamo lo jo waang. Gaek den lah harok lo jo den mah. Nyo bangga lo anak e santiang mah!”, baleh si Atai. Tapikia lo dek Yuang Kalek batua juo alasan si Atai ko. Tapi ado ciek lai nan masih maukia dibanak e.
“Adih nah, kok dak namuah ang maminjaman gaek. Tapi….!”, mulai gak malunak Yuang Kalek ko.
“Tapi apo Lek?”, mulai lo timbua tando tanyo dek si Atai ko.
“Kok tibo gaek den kasakola, salain malu abih bana harago diri den jadie!”
“Habih harago diri baa mukasuik ang ko Lek?”, batambah tanyo si Atai nan kalai.
“Iyo. Dak barago na diri den lai lai tu doh!”
“Dak mangarati den arah kecek ang ko doh Lek. Paniang den mandangae mah!”, mulai tarabo si Atai dek e.
“Tadi tu den manyangko surek cinta dari si Rambai mah! Kan lai paham ang dak ?”
“Eeeeeee…pompom yeh….!” Dak nyo dangaan gai Yuang Kalek ko mangecek lai doh. Ditabeh e pai dek si Atai ko maninggaan Yuang Kalek surang di dangau. Ditambah lo paruik e lah kanyang.

Leave a comment

No comments yet.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s